معاونت فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قرآن وطب 2251-6158 5 1 2020 03 20 The Effectiveness of Mindfulness-Based Compassion Therapy on Life Expectancy, Depression and Dysfunctional Thoughts of Women with Multiple Sclerosis اثربخشی شفقت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی معنوی بر امید به زندگی، افسردگی و افکار ناکارآمد زنان دارای تجربه بیماری مولتیپل اسکلروزیس 118 126 192100 FA سمیه رجائی کارشناس ارشد مشاوره خانواده دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمینی شهر، خمینی شهر، ایران نجمه سدرپوشان عضو هیات علمی گروه مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمینی شهر، خمینی شهر، ایران Journal Article 2024 03 08 <strong>Purpose</strong>: The aim of this study was to evaluate the effectiveness of compassion therapy based on spiritual awareness on life expectancy, depression and dysfunctional thoughts of women with multiple sclerosis.<br /><strong>Materials and Methods</strong>: The present study was quasi-experimental and the statistical population included women with multiple sclerosis in Isfahan in 1399. Sampling was available as 30 patients were selected and randomly divided into experimental (n = 15) and control (n = 15) groups. In this study, Schneider (1991) Life Expectancy Questionnaire, Beck Depression Inventory (1971) and Weisman and Beck Ineffective Attitudes Scale (DAS-26) (1978) were used. Mindfulness-based compassion treatment based on the book Fallah and Ayoubi (1397) was performed in 8 virtual 90-minute sessions. All collected data were analyzed using SPSS 21 descriptive and inferential statistics.<br /><strong>Findings</strong>: The results showed that mindfulness-based compassion therapy had an effect on life expectancy, depression and dysfunctional thoughts of women with multiple sclerosis in the experimental group (P <0.05).<br /><strong>Conclusion</strong>: The results showed that mindfulness-based compassion therapy can be effective in patients with multiple sclerosis. <strong>هدف</strong>: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی شفقت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی معنوی بر امید به زندگی، افسردگی و افکار ناکارآمد زنان دارای تجربه بیماری مولتیپل اسکلروزیس بود.<br /><strong>مواد و روش ها:</strong> ژوهش حاضر نیمه تجربی و جامعه آماری شامل زنان دارای بیماری مولتیپل اسکلروزیس شهر اصفهان در سال 1399 بود. نمونه‌گیری به‌صورت در دسترس بود که 30 نفر از بیماران انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش(15نفر) و کنترل(15نفر) قرار گرفتند. دراین پژوهش از پرسش‌نامه امید به زندگی اشنایدر (1991)، پرسشنامه افسردگی بک (1971) و مقیاس نگرش های ناکارآمد وایزمن و بک (DAS-26) (1978) استفاده شد. درمان شفقت مبتنی بر ذهن آگاهی برگرفته از کتاب فلاح و ایوبی(1397) به‌صورت 8 جلسه 90دقیقه ای مجازی انجام شد. کلیه‌ی داده‌های جمع‌آوری‌شده 21 SPSS و با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی داده ها تحلیل شد.<br /><strong>یافته ها:</strong> یافته ها نشان داد شفقت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر امید به زندگی، افسردگی و افکار ناکارآمد زنان دارای تجربه بیماری مولتیپل اسکلروزیس گروه آزمایشی تأثیر داشته است(05/.P<).<br /><strong>نتیجه گیری:</strong> نتایج نشان داد درمان شفقت مبتنی بر ذهن آگاهی میتواند درمان بر بیماران مولتیپل اسکلروزیس تاثیر گذار باشد. https://www.quraniimed.com/article_192100_75c8882251b2c59fe5ca924a3569c432.pdf