قرآن وطب

قرآن وطب

بررسی تطبیقی مؤلفه خودبزرگ‌بینی در اختلال شخصیت خودشیفته از نگاه روانشناسی و آموزه‌های اسلامی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.
2 استاد، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه ایلام، ایران.
3 استاد، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه ایلام، ایران
4 دانشیار، گروه روان شناسی بالینی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
چکیده
در مطالعات روان­شناختی، اختلال شخصیت خودشیفته یکی از انواع اختلال­های شخصیتی است که با ویژگی­های متعدد-منحصر به خود یا مشترک با سایر اختلالات- شناخته می­شود. همچنان که در آخرین نسخه از راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی انجمن روان‌پزشکی آمریکا مورد توجه و تأکید قرار گرفته است تکبر و داشتن احساس خودبزرگ‌بینانه از خود، مهم‌ترین ویژگی شخصیت خودشیفته به شمار می‌آید. هدف این پژوهش تحلیل و تبیین این ویژگی و مؤلفه بوده و در آن سعی شده است تا به روش توصیفی-تحلیلی به تبیین چیستی آن از منظر آموزه­های اسلامی و مبانی روان­شناسی بپردازد. در این پژوهش ضمن بررسی عبارات قرآنی و روایی، علاوه بر مفهوم تکبر که بر احساس خودبزرگ­بینانه از خود دلالت می­کند و با مفهوم خودبزرگ­بینی در اختلال شخصیت خودشیفته قرابت معنایی دارد، مفاهیم «بَغْی، طَغْی، بَطَر، فَرَح، مَرَح، عتا، خُیَلاء و حمیّت جاهلیت» نیز به دست آمد که در زیرمجموعه تکبر قرار گرفته و هرکدام بر جهتی از جهات ویژگی خودبزرگ­بینی در اختلال شخصیت خودشیفته دلالت می­ کنند.
کلیدواژه‌ها