هدف: یکی از اهداف مهم در سیاست‌گذاری حوزه سلامت تأمین عدالت اجتماعی در سلامت است، بنابراین مطالعه حاضر باهدف بررسی نقش دین‌داری و احساس امنیت اجتماعی در پیش‌بینی عدالت اجتماعی در نظام سلامت انجام شد.
مواد و روش‌ها: روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل تمامی شهروندان 18 تا 69 سال شهر تهران در سال 1401 بودند که بر اساس فرمول کوکران 768 نفر به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای (زن و مرد) انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش‌نامه‌های دین‌داری علیوردی‌نیا و همکاران (1393)، احساس امنیت اجتماعی وثوقی اصل و همکاران (1402) و عدالت اجتماعی ریاحی و همکاران (1397) بودند. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و با نرم‌افزار SPSS نسخه 24 صورت گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد رابطه بین دین‌داری (600/0= r) و احساس امنیت اجتماعی (688/0= r) با عدالت اجتماعی مثبت و معنی‌دار بود (۰۱/0>p). همچنین دین‌داری ۳/۳۷ درصد و امنیت اجتماعی 6/47 درصد عدالت اجتماعی را پیش‌بینی می‌کنند.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج دین‌داری و احساس امنیت اجتماعی موجب گسترش عدالت اجتماعی می‌شود، لذا نتایج پژوهش اهمیت نقش دین‌داری و احساس امنیت اجتماعی در ارتقای عدالت اجتماعی شهروندان را می‌رساند.