هدف: هدف از این پژوهش آن است که مصادیق نوپیدای اختلالات روانی موثر بر احصان  را با تاکید بر ادله قرآنی، فقهی و حقوقی مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد
مواد و روش‌ها: این پژوهش با روش مطالعات کتابخانه‌ای و به شیوه توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است که با مراجعه به قرآن کریم و ادله فقهی- حقوقی اطلاعات لازم به دست آمده و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.
یافته ها: اختلال روانی(Mental disorder) به گروهی از اختلا‌ل‌ها گفته می‌شود که با تأثیر بر تفکر، رفتار،ذهن،روان، خلق و خو،ادراک و آگاهی باعث ایجاد ناراحتی برای فرد مبتلا یا ایجاد ناتوانی در وی می‌شوند. علت اختلال‌های روانی به خوبی شناخته شده نیستند ولی آنچه مسلم است این است که عوامل ژنتیک، استرس‌های مختلف و نوع تعامل فرد با دیگران در ایجاد یا بروز آن‌ها مؤثر است. متخصصان سلامت روانی برای تشخیص اختلال‌ها از اصطلاحات و تعریف‌های استانداردی استفاده می‌کنند که در راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی (DSM) وجود دارد. یکی از زیرشاخه های اختلالات روانی، اختلالات جنسی است که به پارافیلی (paraphilia)  مشهوراست. پارافیلی تجربه‌ای است که فرد در مواجهه با برخی موقعیت‌ها، اشیا یا تصورات و تخیلات غیرمعمولی، دستخوش برانگیختگی جنسی شود. اکنون پرسش فراروی پژوهش این است که «از منظر ادله قرآنی، فقهی و حقوقی اختلالات روانی چه تاثیری بر احصان دارد؟» . تعبیر احصان در ساختارهای محصنات، محصنین، احصنّ، احصنت و... در هشت آیه از قرآن کریم به کار رفته است. از جمله آیه شریفه ی: « فَإِذَا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَیْنَ بِفَاحِشَهٍ فَعَلَیْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَی الْمُحْصَنَاتِ مِنَ الْعَذَابِ»(نساء : 25). در روایات و ادله فقهی و حقوقی نیز مصادیقی از اختلالات موثر بر احصان مطرح شده است .
نتیجه گیری: از طریق کشف ملاک و مناط خروج از احصان می‌توان به حکم فقهی در مانعیت از تحقق احصان دست یافت. ملاک کشف شده برای خروج از احصان «عجز یا نداشتن قدرت در ایفای وظیفه زناشویی» است که این مناط در افراد دارای اختلالات روانی و عملکرد جنسی نیز وجود دارد؛ بنابراین، می‌توان حکم خروج از احصان را بر این افراد مترتب کرد.