هدف پژوهش حاضر بررسی مقدماتی ساختار عاملی مقیاس اندازه‌گیری "سلامت روانی پرستاران و راهبردهای مقابله با آن در دوره کرونا" با استفاده از نظریه کلاسیک اندازه‌گیری بوده است. روش پژوهش با تکیه بر روش‌های روانسنجی (تحلیل عاملی) و ابزار مورد استفاده مقیاس محقق ساخته تغییرات روانی پرستاران و راهبردهای مقابله با آن در دوره کرونا (1401) بوده است. جامعه پرستاران بیمارستان‌های کرونایی شهر تهران و نمونه آماری 304 نفر پرستار بوده که به شیوه تصادفی ساده انتخاب شدند. روش تجزیه و تحلیل داده‌ها در بررسی ساختار عاملی، تحلیل عاملی اکتشافی و در بررسی اعتبار، ضریب آلفای کرونباخ بوده است که به میزان 78/0 حاصل شد. یافته‌ها نشان داد ساختار عاملی بدست آمده طی تحلیل اکتشافی از 3 عامل (راهبردهای مقابله‌ای و هیجان‌های مثبت، هیجان‌های منفی ناشی از محیط کار و هیجان‌های منفی فردی) تشکیل شده است. نتایج نشان داد این مقیاس در بین پرستاران بیمارستان‌های کرونایی شهر تهران دارای ساختار عاملی و اعتبار قابل قبولی است؛ از این رو، می‌توان این ابزار در سطح نمونه وسیع‌تر به منظور تایید ساختار عاملی کشف شده، مورد آزمون قرار داد تا در صورت تایید ساختار فعلی، از آن به عنوان ابزاری معتبر جهت ارزیابی تغییرات روانی پرستاران و راهبردهای مقابله با آن در دوره کرونا در بین پرستاران بیمارستان‌های کشور بکار برد.