قرآن وطب

قرآن وطب

تبیین عناصر انگیزشی خطابه‌ 29نهج‌البلاغه با تأکید بر االگوی سبک‌شناسی لایه‌ای

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه قرآن و حدیث، دانشگاه میبد، میبد یزد.
2 دانشیار، گروه قرآن و حدیث، دانشگاه میبد، میبد یزد
3 استادیار، گروه قرآن و حدیث، دانشگاه میبد، میبد یزد.
چکیده
انگیزش به­ معنای تحریک و انرژی­بخشی به فرد یا گروهی از افراد برای انجام کاری است و از منظر زبانی به این معناست که گوینده انواع محرّک­های گفتاری را به­کارگیرد تا مخاطب را به ایجاد و یا تغییر رفتاری سوق دهد. سبک­شناسی لایه­ای از شاخه­های نوین زبان­شناسی، رویکردی است که با تحلیل اجزای مختلف زبانی و نحوه استفاده از آن­ها، موجب فهمی دقیق و عمیق­تر از متن می­شود؛ ازاین­رو در پژوهش حاضر، تحلیل عناصر انگیزشی مؤثر بر جهت­دهی ذهنی و رفتار مخاطبان در سطوح و لایه­های مختلف گفتار،  می­تواند دارای  اهمیت و ضرورت باشد. این پژوهش به­روش توصیفی­تحلیلی و اسناد کتابخانه­ای و با رویکرد سبک­شناسی لایه­ای، با مراجعه به خطبه بیست­ونهم نهج­البلاغه، درصدد استقرا و تحلیل عناصر انگیزشی است. یافته­های پژوهش نشان­می­دهد در سطح آوایی بسامد بالای حروف جهر، سجع­ها، در سطح نحوی، جملات کوتاه و بیشتر با افعال مضارع، در سطح بلاغی، تشبیهات و تضاد، متن را برخوردار از انگیزش نموده است.
کلیدواژه‌ها