1
دانشجوی دکتری تخصصی،گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی ، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
2
دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران، دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
3
دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
چکیده
در بارداریهای طبیعی نسب طفل به والدین واضح و مبرهن است و کمتر در این زمینه محل تردید است. اما با ظهور بارداریهای مصنوعی مسئله نسب طفل دارای اختلاف نظرات فراوانی شده است. برخی بر این باورند که نسب طفل به صاحبان نطفه بازمی‌گردد و در مقابل برخی دیگر زوجین متقاضی را والدین حقیقی طفل قلمداد می‌کند. گروهی از فقها نسب ناشی از این بارداری را نپذیرفته و گروه دیگر آن را به‌صورت مشروط مورد تائید قرار داده‌اند. مهم‌ترین سؤالی که در این حوزه مطرح می‌شود این است که نسب طفل متولد شده متعلق به چه می‌باشد؟ الحاق کودک به پدر و مادر صاحب نطفه یا متقاضی می‌تواند آثار متعددی را برای آن‌ها در پی داشته باشد؛ در حقیقت با تحقق نسب؛ والدین مکلف به پرداخت نفقه، نگهداری و تربیت طفل و محرمیت ناشی از ازدواج می‌شوند مسائل مهمی که هر یک در فقه و حقوق خود به‌تنهایی دارای موضوعات مختلفی است. فلذا پژوهش حاضر به بررسی نسب فرزندان ناشی از تولد بارداریهای مصنوعی پرداخته و آثار ناشی از آن را مورد بحث و بررسی قرار می‌دهد.
