دانشیار ،گروه الهیات،دانشکده حقوق و الهیات ،دانشگاه شهید باهنر کرمان،کرمان،ایران
چکیده
هدف: داروی خطر ناک، دارویی است که می تواند منجر به فوت، مرض دائم، فقدان و یا نقص یکی از حواس و یا اعضاء مصرف کننده و یا منتهی به صدمه ای گردد که معالجه آن کمتر و یا بیشتر از یک ماه به طول انجامد. علی رغم خطر آفرین بودن مصرف خودسرانه چنین داروهایی و نیز ممنوعیت فروش آن بدون مجوز و نسخه پزشک در قوانین موضوعه ایران، معامله آن در سطح کشور قابل مشاهده است. بنابراین تخریج حکم الهی در جهت تقویت اجرای قوانین و به عنوان عامل بازدارنده، معاضدی در رفع معضلات جامعه اسلامی خواهد بود. مواد و روشها: در این تحقیق با روش توصیفی- تحلیلی سعی برآن است که حکم تکلیفی فروش داروی خطرناک بدون نسخه پزشک از منظر فقه امامیه استنباط گردد. در این راستا محتوای مفاهیم به صورت نظامدار مورد توصیف عینی و کیفی قرار می گیرد. شیوه گردآوری مطالب به صورت کتابخانهای و ابزار جمعآوری نیز عمدتاً فیشبرداری از کتابها و استفاده از مقالات، سایتهای معتبر اینترنتی و همچنین استفاده از نرم افزارهای فقهی میباشد. یافتهها: با تحقیق در آراء چندی از فقهای معاصر امامیه قول به عدم جواز فروش داروی خطرناک بدون نسخه پزشک، قابل مشاهده است. نتیجه گیری: نتایج نشان داد با استناد به آیات و روایات دال بر وجوب اطاعت از قوانین، حرمت القای به تهلکه و وجوب حفظ نفس و همچنین قاعده دفع ضرر محتمل، لا ضرر، وجوب حفظ نظام و حرمت اخلال در نظام و نفی سبیل، فروش داروی خطرناک بدون نسخه پزشک، جایز نمی باشد.
