هدف: هدف از این پژوهش آن است که  حقوق پزشکی کودکان در قرآن، فقه اسلامی وحقوق بین الملل را با تاکید بر ادله قرآنی، فقهی و حقوقی مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد
مواد و روش‌ها: این پژوهش با روش مطالعات کتابخانه‌ای و به شیوه توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است که با مراجعه به قرآن کریم و ادله فقهی- حقوقی اطلاعات لازم به دست آمده و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.
یافته ها: حقوق پزشکی کودکان یکی از مهم ترین بحث ها در حوزه حقوق پزشکی خانواده می باشد. در همین زمینه، مکاتب گوناگون حقوقی دیدگاه های متفاوتی ارائه داده اند. دراین مقاله به مقایسه دیدگاه های دو نظام حقوقی مطرح و مهم می پردازد؛ یعنی نظام حقوقی قرآن وفقه اسلامی که جامع ترین منبع هدایت بشر است و کنوانسیون حقوق کودک که شالوده آخرین تلاش های انسان قرن بیست و یکم در عرصه بین الملل می باشد. در این نوشتار،به بررسی تطبیقی جایگاه حقوق کودک در دو نظام حقوقی، در سه حوزه مبنایی، محتوایی و روشی می پردازیم. پس از بررسی تطبیقی دو نظام حقوقی و ملاحظه تفاوت های آن دو، روشن می شود که حقوق کودک در قرآن از سطح فاخرتر و برتری نسبت به کنوانسیون حقوق کودک برخوردار است؛ چرا که کنوانسیون گرچه دارای نقاط مثبت و خوبی است،اما برخی از حقوق اصلی کودک را نادیده گرفته است.
نتیجه گیری: برای سلامتی کودک جوانب مختلفی از جمله سلامت کودک در دوران جنینی و مادر باردار، تغذیه کودک، بهداشت و مراقبت از کودک، حمایت از کودکان دارای مشکلات مادرزادی، بیمه و تأمین اجتماعی و... را مطرح کرده‌اند، اما وضعیت حق کودک بر سلامت در دین اسلام و پیرو آن در قوانین و مقررات تقنینی ایران و میثاق حقوق کودک در اسلام، نسل‌های پیشین، والدین بالقوه، دوران بارداری مادر و بعد از تولد کودک را مورد توجه قرار می‌دهند. این موضوع به تعریف از کودک هر یک از چهار عرصه برمی‌گردد. در اسلام، کودک از نطفگی مورد توجه است و اهمیت حمایت از او بر اساس مبانی دینی به نسل‌های پیشین برمی‌گردد، به شکلی که همه افراد مسؤول رعایت حقوق از جمله حق بر سلامت کودکان بالقوه آینده هستند، اما در کنوانسیون حقوق کودک، تعریف از کودک بیشتر به بعد از تولد مربوط می‌شود. نگهداری و ملاقات کودکان بازنگری و تجدیدنظر نماید.