هدف پژوهش مقایسه اثربخشی درمان عاطفه‌هراسی و درمان هیجان‌مدار بر صمیمیت زناشویی زنان با رضایت زناشویی پایین بود. این پژوهش، جزء طرح های نیمه آزمایشی با پیش آزمون -پس آزمون-پیگیری سه گروهی بود. جامعه آماری پژوهش را زنان با رضایت زناشویی پایین مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال 1400 تشکیل دادند. روش نمونه‌گیری در دسترس داوطلبانه بود. بعد از بیان اهداف و روند اجرایی پژوهش و بررسی شرایط ورود از میان زنان واجد شرایط 45 نفر انتخاب و در دو گروه آزمایش (هر گروه 15 نفر) و یک گروه کنترل (15 نفر) گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس صمیمیت زناشویی والکر و تامپسون (1983) بود. داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار Spss-V23 و آزمون تحلیل واریانس مختلط تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که مداخلات درمان هیجان مدار و مداخلات  درمان عاطفه‌هراسی در شرکت کنندگان گروه های آزمایشی به نسبت گروه کنترل تاثیر معناداری بر صمیمیت زناشویی در زنان دارای رضایت زناشویی پایین داشت و در خصوص سایر متغیرها بین دو گروه آزمایش تفاوت نداشت. درنهایت می توان نتیجه گرفت درمانگران از هر دو مداخله می توانند برای صمیمیت زناشویی زنان با رضایت زناشویی پایین استفاده کنند.