مقاله حاضر با هدف طراحی و تبیین الگوی مدیریت تعارض ستادهای اداری و حرفه‌ای با رویکرد بهبود عملکرد در بیمارستان‌های شهر تهران انجام شد. پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ نوع داده­ها، آمیخته (کیفی-کمی) از نوع اکتشافی  بود. جامعه مورد مطالعه در بخش کیفی شامل خبرگان دانشگاهی (اساتید مدیریت دولتی) و سازمانی (کارشناسان بهداشت) و در بخش کمی شامل کلیه کارکنان ستاد اداری و حرفه­ای بیمارستان­های شهر تهران بود. حجم نمونه در بخش کیفی 12 مصاحبه شونده با توجه به اصل اشباع و روش نمونه­گیری هدفمند و در بخش کمی 291 نفر که بر اساس روش نمونه گیری تصادفی خوشه­ای انتخاب شدند. ابزارگردآوری داده­ها در بخش کیفی مصاحبه­های نیمه­ساختار یافته و در بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته 61 گویه­ای برگرفته از مبانی نظری، پیشینه پژوهش و مصاحبه با خبرگان بود. در بخش کیفی به منظور محاسبه روایی از نظر خبرگان و برای محاسبه پایایی روش بازآزمون و توافق درون آزمودنی استفاده شد و در بخش کمی به منظور محاسبه روایی از روایی محتوایی و سازه و همین طور به منظور محاسبه پایایی از ضرایب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی استفاده شد، که نتایج بیانگر روا و پایا بودن ابزارها بود. روش تجزیه و تحلیل داده­ها کدگذاری باز، محوری و انتخابی و در بخش کمّی شامل مدلسازی معادلات ساختاری بود. یافته­ها نشان داد مدل تدوین شده دارای ابعاد مدیریت تعارض شامل تعارض سازمانی با مؤلفه­های مدیریت استراتژی، مدیریت برای راه حل گرایی، عدم مقابله و کنترل و تعارض فردی با مؤلفه­های دانش، نگرش و مهارت و همچنین ابعاد عملکرد شامل عملکرد سازمانی با مؤلفه­های عوامل حرفه ای، تصمیم گیری و مسولیت شغلی؛ عملکرد مدیریتی با مؤلفه­های پشتیبانی، برنامه ریزی و رهبری؛ عملکرد تخصصی با مؤلفه­های دانش تخصصی، مهارت تخصصی و بینش تخصصی بود. در نهایت بر اساس یافته­های بخش کیفی و کمی(شاخص های برازش) الگوی مدیریت تعارض ستادهای اداری و حرفه‌ای با رویکرد بهبود عملکرد در بیمارستان‌های شهر تهران،از اعتبار مناسبی برخوردار بود.