اقلیت قومی، مذهبی یا زبانی به هر گروهی از افراد گفته می‌شود که کمتر از نیمی از جمعیت کل قلمرو یک کشور را تشکیل می‌دهند که اعضای آن دارای ویژگی‌های مشترک فرهنگ، مذهب یا زبان یا ترکیبی از هر یک از آنها هستند. اعلامیه جهانی حقوق بشر حقوق ما را بدون تمایز از ملیت، محل زندگی، جنسیت، قومیت، مذهب، زبان یا هر وضعیت دیگری تضمین می کند. هدف از این پژوهش بررسی حقوق اقلیت در حقوق بین الملل است. روش پژوهش در این مقاله تحلیلی و توصیفی و استفاده از منابع کتابخانه ای است. نتایج نشان دهنده ضرورت درک صحیح از حق های بشری با توجه به تحولات و پافشاری بر رعایت آن از سوی دولت ها و تسهیل برخورداری آن توسط صاحبان حق، مبنای طرح، تثبیت و توسعه حق بر آموزش مذهبی اقلیت ها می باشد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که  اصول برابری و عدم تبعیض در قلب حقوق بشر قرار دارد. برابری با دستور کار سند 2030 و با رویکرد سازمان ملل متحد و توسعه پایدار همسو است. این بند شامل رسیدگی و یافتن راه‌حل‌هایی برای اشکال ریشه‌دار تبعیض است که آسیب‌پذیرترین افراد در جوامع ما را تحت تأثیر قرار داده است.