هدف: شیوع کرونا ویروس یکی گسترده‌ترین و بدترین بحران‌های جهانی حوزه سلامت، در قرن اخیر بوده است که این امر سبب تغییر سبک زندگی مردم و ظهور چالش‌های روانی و معنوی شد. ازاین‌رو مطالعه حاضر باهدف بررسی نقش سبک‌های دل‌بستگی به خدا و سلامت معنوی در پیش‌بینی استحکام روانی پرستاران در دوران کرونا انجام شد.
مواد و روش ها: در یک مطالعه توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی، از جامعه آماری که شامل تمامی پرستاران منطقه 9 کشور (شهر بجنورد) شاغل در بیمارستان‌های (امام رضا، امام علی و بنت الهدای) شهر بجنورد در تیرماه 1400 (آغاز پیک پنجم کرونا) بودند، تعداد 100 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند صورت اینترنتی به پرسش‌نامه دل‌بستگی به خدا روات وکرک پاتریک (2002)، سلامت معنوی پالوتزین و الیسون (1982) و استحکام روانی کلاف و همکاران (2002) پاسخ دادند. جهت تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و نرم‌افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد همبستگی بین سبک دل‌بستگی ایمن و سلامت معنوی با استحکام روانی مثبت و همبستگی بین سبک‌‌های دل‌بستگی اجتنابی و دوسوگرا- مضطرب با استحکام روانی منفی و معنی‌دار است (01/0>p). همچنین سلامت معنوی و سبک‌های دل‌بستگی به خدا، استحکام روانی پرستاران را پیش‌بینی می‌کنند (01/0>p).
نتیجه‌گیری: نتایج نشانگر اهمیت توجه به نقش عوامل روانشناختی ازجمله استحکام روانی در پرستاران را در شرایط بحرانی کرونا می‌رساند، بنابراین لازم است برنامه‌های آموزشی مناسبی برای ارتقای استحکام روانی با بهبود سلامت معنوی و سبک‌های دل‌بستگی به خدا در پرستاران در نظر گرفته شود.