هدف: تمدن از واژه عربی مدینه به معنای شهرنشینی و شهرمندی ، از جمله مباحث موسع در تاریخ
می باشد .  قرآن در آیات متعدد ضمن نقل داستان اقوام گذشته چون عاد و ثمود به صورت کلی
 سازه های تمدنی مورد نظر خود را مطرح کرده که از جمله این سازه ها علم می باشد . پرسش این است که منظور از طب اسلامی چیست و آیا علمی با عنوان طب اسلامی قابلیت تحقق دارد؟ موافقان با استناد به روایات فراوان پزشکی بر تحقق طب اسلامی تأکید می‌کنند و مخالفان با توجیه یا خدشه در روایات واردشده در حوزۀ طب و محدود دانستن قلمرو دین یا با تأکید بر بُعد تجربی این علم، امکان تحقق طب اسلامی را نفی می‌کنند.
مواد و روش: در این مقاله ضمن تبیین دیدگاه‌های مختلف در این باب، با روش توصیفی- تحلیلی تلاش می‌شود تا با ارائۀ تعریفی منظومه‌ای- تمدنی از دین و با ارائۀ شواهدی در موارد تأثیر مبانی و پیش‌فرض‌ها در طب مدرن، دربارۀ امکان تحقق علم طب با صبغۀ دینی و توحیدی داوری گردد.
یافته ها: در مسیر رسیدن به اعلا درجه از توحید علوم و مفاهیم مادی و مورد نیاز زندگی دنیوی بشر نیز مکشوف و مورد بهره برداری قرار می گیرد .
نتیجه گیری: اگر قصد و اراده ای برای احیای تمدن نوین اسلامی وجود داشته باشد نخستین و مهمترین قدم ایجاد و تقویت معرفت بشر از خودش و پس از آن خدای خودش است تا بتواند تمدن آفرین گردد و این نهایت و غایت علمی است که بشر محتاج آن است .