1
دانشجوی دکتری، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران.
2
استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران
3
استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران.
چکیده
هدف: فقها در مورد تداخل و عدم تداخل در بیشتر ابواب فقهی با هم اختلاف دارند و در مورد تداخل یا عدم تداخل در قصاص نفس و عضو و دیه نیز اختلاف نظراتی دیده میشود بنابراین، هدف اصلی پزوهش حاضر، بررسی نظریات فقها در مورد تداخل یا عدم تداخل در قصاص نفس، عضو و دیه است. مواد و روش ها: روش جمعآوری پژوهش حاضر کتابخانهای با تکنیک روش توصیفی و تحلیلی است که مبنای آن منابع و ادبیات موجود است. یافتهها: یافتهها نشان داد که فقها در مورد تداخل و عدم تداخل سه دیدگاه دارند: عدم تداخل مطلقا، تداخل مطلقا و تفصیل است که قول درست و اصح این است که با توجه به ادله عام و خاص باید حکم به تداخل یا عدم تداخل داده شود و در مورد قصاص و دیه نیز همین سه دیدگاه وجود دارد: یعنی عدم تداخل، تداخل و تفصیل بین جنایات حاصل از یک ضربه و جنایات حاصل از ضربات متعدد است که فقها در اولی قائل به تداخل میشوند و در دومی عدم تداخل را میپذیرند. نتیجهگیری: میتوان نتیجه گرفت فقها در مورد تداخل و عدم تداخل دیدگاه واحدی ندارند و هر کدام به جنبهای خاص از این حکم کیفری پرداختهاند.