تربیت عاطفی به معنای اتخاذ تدابیر مقتضی، جهت فراهم ساختن شرایط مساعد، برای رشد عواطف مثبت و کنترل و هدایت عواطف منفی، به عبارت دیگر به معنای شکوفاسازی عواطف با راهنمایی عقل و شرع است تا جلوی افراط و تفریط‌‌های عاطفی گرفته شود. هدف از پژوهش حاضر استخراج مؤلفه‌‌های تربیت عاطفی صحیح از دیدگاه امام رضا (ع) به عنوان یکی از منادیان وحی الهی است تا در ورای این مؤلفه‌‌ها، راهکارهایی برای تربیت عاطفی بهتر معرفی و تبیین گردد. دستاوردهای این پژوهش که با روش توصیفی- تحلیلی سامان یافته نشانگر این مطلب است که روش‌‌های گفتاری، رفتاری و انگیزشی همچون موعظه در راستای اثرپذیری دل‌‌های سخت، محبت در راستای نرم کردن قلوب، تبشیر و انذار در راستای هشدار و مژده، استفاده از حکایت و داستان در راستای تفهیم بهتر هدف تربیتی، تبیین اصول اعتقادی همچون توحید و معاد در راستای ریشه‌‌دار شدن اصول اعتقادی و تربیت عاطفی قوی‌‌تر و محبت و مودت اهل بیت (ع) و در واقع اطاعت از ایشان به عنوان محور تمامی اصول اعتقادی، تاکتیک‌‌ها و روش‌‌های تربیت صحیح عاطفی از دیدگاه امام رضا (ع) است.