هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی آموزش هیجان مدار بر طلاقعاطفی و سردمزاجی زنان شهر اصفهان با رویکرد اسلامی   بود.
مواد و روش ها: جامعه آماری شامل تمامی زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان در سال 1398 بود. تعداد 30 نفر به صورت در دسترس از بین مراجعه کنندگان زن به مراکز مشاوره شهر اصفهان انتخاب و در دو گروه (15 نفر آزمایش و 15 نفر کنترل) گمارش شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه طلاقعاطفی گاتمن (2008)، شاخص عملکرد جنسی زنان ( FSFI) روزن و همکاران (2000) و  پروتکل آموزش هیجان مدار بوده است که طی 9 جلسه بر روی آزمودنی های گروه آزمایش اجرا شد. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (تحلیل کواریانس) توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 23 انجام شد.
یافته ها: یافته ها نشان داد آموزش هیجان مدار بر طلاقعاطفی زنان شهر اصفهان تاثیر مثبت و معنی داری دارد و فرضیه فرعی اول تایید شد (P<0.05). همچنین آموزش هیجان مدار بر سردمزاجی زنان شهر اصفهان تاثیر دارد و فرضیه فرعی دوم نیز تایید شد (P<0.05).
نتیجه گیری: نتیجه گیری می شود که آموزش هیجان مدار باعث کاهش طلاقعاطفی و سردمزاجی زنان می شود و اگر مشاوران خانواده این روش درمانی را بکار بگیرند می‌توانند به کاهش طلاق عاطفی و کاهش سردمزاجی زنان کمک کنند.