هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی شفقت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی معنوی بر امید به زندگی، افسردگی و افکار ناکارآمد زنان دارای تجربه بیماری مولتیپل اسکلروزیس بود.
مواد و روش ها: ژوهش حاضر نیمه تجربی و جامعه آماری شامل زنان دارای بیماری مولتیپل اسکلروزیس شهر اصفهان در سال 1399 بود. نمونه‌گیری به‌صورت در دسترس بود که 30 نفر از بیماران انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش(15نفر) و کنترل(15نفر) قرار گرفتند. دراین پژوهش از پرسش‌نامه امید به زندگی اشنایدر (1991)، پرسشنامه افسردگی بک (1971) و مقیاس نگرش های ناکارآمد وایزمن و بک (DAS-26) (1978) استفاده شد. درمان شفقت مبتنی بر ذهن آگاهی برگرفته از کتاب فلاح و ایوبی(1397) به‌صورت 8 جلسه 90دقیقه ای مجازی انجام شد. کلیه‌ی داده‌های جمع‌آوری‌شده 21 SPSS و با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی داده ها تحلیل شد.
یافته ها: یافته ها نشان داد شفقت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر امید به زندگی، افسردگی و افکار ناکارآمد زنان دارای تجربه بیماری مولتیپل اسکلروزیس گروه آزمایشی تأثیر داشته است(05/.P<).
نتیجه گیری: نتایج نشان داد درمان شفقت مبتنی بر ذهن آگاهی میتواند درمان بر بیماران مولتیپل اسکلروزیس تاثیر گذار باشد.