مقدمه: با پیشرفت علوم پزشکی، دنیای حقوق نیز دچار تحول می‌شود، زیرا هر کدام از دستاوردهای پزشکی، مسایل خاص خود را پدید می‌آورند که در چنین مواردی نیز قانون باید برای حل مشکلات جدید ایجادشده، راه ‌حل‌های قانونی تعیین کند. لذا همگام‌ساختن علم حقوق با علوم پزشکی امری ضروری و اجتناب‌‌ناپذیر است. حقوق شبه‌جرم به‌عنوان یکی از راهکارهای قانونی برای مقابله با مسامحه و قصور پزشکی نسبت به بیماران ارایه شده ‌است که تا حد امکان، به تامین حقوق بیماران پرداخته است. هدف این پژوهش، بررسی جایگاه مسامحه پزشکی در پرتو حقوق شبه‌جرم بود.
نتیجه‌گیری: برای آن که بتوان پزشک را به‌دلیل ارتکاب مسامحه‌ مسئول دانست، ضروری است که سه عنصر به اثبات برسد؛ اول این ‌که پزشک باید وظیفه قانونی مراقبت نسبت به بیمار داشته ‌باشد. دوم آن که نقض وظیفه قانونی مراقبت توسط پزشک صورت گیرد و آخرین عنصر، وجود رابطه سببیت بین نقض وظیفه مذکور توسط پزشک و ورود آسیب به بیمار است. نکته حائز اهمیت در ارتباط با عناصر مذکور این است که بیمار باید هر سه عنصر را به اثبات برساند، در غیر این‌ صورت، مسئولیتی متوجه پزشک نخواهد بود. بنابراین اگر پزشک منطبق با اصول پزشکی و با مهارت لازم روند درمانی بیمار را انجام داده باشد و بیمار نتواند مسامحه وی را به اثبات برساند، مسئول آسیب وارده نخواهد بود و چه بسا ممکن است آسیب وارده بر بیمار در نتیجه تقصیر و مسامحه خود بیمار باشد که در حقوق شبه‌جرم تحت عنوان مسامحه مشارکتی مورد اشاره قرار گرفته است.