مقدمه: بررسی مقایسه‌ای دیدگاه مفسران در چیستی حیات طیبه و دستیابی به فهمی از آن به مثابه غایت نظام اخلاق اسلامی است. نظرات مفسران در این مساله مبتنی بر دو دیدگاه عمده است: دنیوی یا اخروی‌دانستن حیات طیبه. نظریه علامه طباطبایی در مورد حیات طیبه دارای دو رکن است: این جهانی و حقیقی‌بودن حیات طیبه. حیات طیبه را می‌توان نتیجه زندگی مبتنی بر ایمان و عمل صالح و پای‌بندی به نظام اخلاقی اسلام دانست که به معنی حقیقی کلمه در همین زیست دنیایی حاصل می‌شود. بر این اساس، سئوال اساسی این است که آیا می‌توان تحقق این‌جهانی حیات طیبه را با حقیقی و نه مجازی دانستن "فلنحیینه حیاه طیبه" سازگار دانست؟ در این مقاله با استفاده از دیدگاه­های تفسیری علامه طباطبایی تحول وجودی ناشی از زیست بر پایه اخلاق توحیدی را به‌عنوان فرضیه تحقیق بررسی می‌کنیم.
نتیجه‌گیری: تمایز تحول در کمالات اولی و کمالات ثانوی و نقش تربیت اخلاقی در حصول ملکات فاضله و جوهری‌شدن ملکات حاصل از زیست اخلاقی این فرضیه را اثبات می‌کند.