مقدمه: مراقبت تسکینی برای همه افراد مشرف به مرگ که به درمان جواب نمی‌دهند، کاربرد دارد و هدف اولیه آن حفظ کیفیت زندگی است. در ارتباط با بیماران مشرف به موت و احساس درماندگی آنان مباحث متعددی وجود دارد و مراقبت‌های پایان حیات، تسکین درد، مدیریت محیط و لحظات احتضار بیمار، مرگ در آرامش، تسکین آلام اطرافیان بیمار مشرف به موت و سایر موارد، در عرصه مراقبت از آنها نه‌تنها توصیه می­شود، بلکه حتی قسمتی از حقوق بیمار و وظایف کادر درمان محسوب می­شود. هدف این پژوهش، بررسی مفهوم مراقبت‌های تسکینی پایان حیات از دیدگاه قرآن و حدیث بود.
نتیجه‌گیری: بیمار در حال مرگ و اطرافیان وی از منظر اخلاق پزشکی حقوق خاصی دارند که باید از آن حقوق برخوردار شوند و پروتکل‌ها و توصیه‌های پزشکی خاصی برای این دوره از زندگی بیمار و اطرافیانش وجود دارد. توصیه‌های دینی ارزشمند و عمیقی نیز برای مدیریت این دوره از زندگی بیمار و اطرافیانش در همه فرهنگ‌ها و به‌ویژه دین اسلام وجود دارد و به‌طور اساسی باید تاکید کرد که درک کادر پزشکی از برداشت‌های بیماران و اطرافیان بیماران از مرگ و مفهوم آن، کمکی ارزنده برای کادر پزشکی برای مدیریت لحظه و واکنش‌های بیماران برای گذر آرام از این مرحله پرتلاطم محسوب می­شود، البته مبانی و کلیات نتیجه‌گیری‌­های فوق و مفاهیم مشابه با این موارد، به‌صورت مشترک در باورهای اکثر فرهنگ‌ها و جوامع بشری وجود دارد.