1
گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه ، ایران
2
گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
چکیده
مقدمه: هدف تکاملی انسان (قرب به خدا) جز با تزکیه و تربیت نفس آدمی به دست نمیآید، و تزکیه و تربیت خواهان هماهنگی ظاهر و باطن هستند. بدین ترتیب یکی از مبانی تربیت اسلامی اصلاح ظاهر بهمنظور توجه به درون و باطن است. بر این اساس هدف این مقاله آن بود که به روش اسنادی و کتابخانهای و با رویکرد دینی، روشهای تربیتی اصل اصلاح ظاهر را که شامل تلقین به نفس و روش تحمیل به نفس یا همان ریاضت، و همچنین روش تلقین به نفس را از دو جنبه منفی و مثبت یعنی تلقینهایی که منهیعنه هستند و نباید صورت گیرند و تلقینهایی که مثبت هستند و باید به کار گرفته شوند را بررسی کند. نتیجهگیری: ظاهر و باطن آدمی دایماً در حال تاثیر و تاثر بر یکدیگرند. ظاهر انسان بهعنوان اولین مرتبه از مراتب وجودی پیوسته در حال نقشزنی بر باطن است و توسط او راه بر اصلاح و تزکیه درون هموار میشود. اصلاح ظاهر در نهایت میتواند به شکلدهی باطن و شخصیت فرد منجر شود. ظاهرسازی زمانی مذموم محسوب میشود که متوجه به مردم و مایه خودنمایی و ریا باشد ولی اگر متوجه به درون بوده و در راستای تربیت عالیه باشد مقبول است و اهمیت خاصی در نظام تربیتی خواهد داشت، زیرا در نتیجه شکوفایی فطری و علمی فرد را در پی خواهد داشت و در نهایت منجر به تزکیه و تهذیب نفس او میشود و چنین فردی قادر است، منشأ تحول در انسانهای دیگر شود.
اسمعیلی زمانآباد، مریم و علیپور، صدرا. (1397). روش تربیتی تلقین به نفس و تاثیر آن روی باطن انسان از دیدگاه آیات قرآن. قرآن وطب، 3(3)، 155–163.
MLA
اسمعیلی زمانآباد، مریم، و علیپور، صدرا. "روش تربیتی تلقین به نفس و تاثیر آن روی باطن انسان از دیدگاه آیات قرآن"، قرآن وطب، 3، 3، 1397، 155–163.
HARVARD
اسمعیلی زمانآباد، مریم، و علیپور، صدرا. (1397). 'روش تربیتی تلقین به نفس و تاثیر آن روی باطن انسان از دیدگاه آیات قرآن'، قرآن وطب، 3(3), pp. 155–163.
CHICAGO
اسمعیلی زمانآباد، مریم و علیپور، صدرا، "روش تربیتی تلقین به نفس و تاثیر آن روی باطن انسان از دیدگاه آیات قرآن." قرآن وطب، 3 3 (1397): 155–163,
VANCOUVER
اسمعیلی زمانآباد مریم، علیپور صدرا. روش تربیتی تلقین به نفس و تاثیر آن روی باطن انسان از دیدگاه آیات قرآن. فصلنامه علمی - پژوهشی. 1397;3(3):155–163.