قرآن کریم برای جهاد مؤمنان در جبهه حق، فرجامی دوگانه تعریف می­کند که یا منتهی به پیروزی یا منتهی به شهادت است و این دو را با عنوان «یکی از دو نیکی» بیان می‌کند تا هیچ نگاه منفی به این شرایط سخت وجود نداشته باشد. پرسش مشخص در پژوهش حاضر این است که بر اساس دیدگاه اهل­بیت، آیا می­توان ایده قرآنی مذکور در تعریف فرجام شناور دوگانه­ نیک را (فارغ از مصداق دو نیکی در فرجام جهاد) به وضعیت بیماری برای بیمار تسرّی و انطباق داد؟ بر اساس یافته­های پژوهش به روش تحلیلی- تطبیقی، اهل­بیت دو نوع نیکی دوگانه در دو وضعیت بیماری منتهی به سلامت و بیماری منتهی به مرگ (به قید مؤمن‌بودن) تعریف کرده­اند: در نوع اول، نیکیِ افزایش درجات مؤمن یا نیکیِ زدایش گناهان مؤمن تعریف می­شود. در نوع دوم نیز دوگانه نیکی در مرگ با رهایی از درد و رنج دنیا یا نیکی در مرگ با پاک­سازی از گناهان تصویر می­شود. در نتیجه مشخص گردید معارف دینی، نگاه بیمار مؤمن را تحت هر شرایطی به آینده خود روشن می­سازد و هرگونه منفی­نگری را نسبت به آینده­، مرتفع می­سازد. همچنین آثار معنوی بیماری در نگره مؤمنانه، شمول حداکثری در جامعه ایمانی می­یابند؛ نه این که صرفاً مؤمنانی که مقامی والا دارند، بدان دست یابند.