هدف: این پژوهش باهدف تعیین رابطه باورهای دینی و سبک‌های هویتی با ویژگی‌های شخصیتی و محوریت ارتقای سلامت دانش‌آموزان انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصیفی- همبستگی و جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان مقطع متوسطه (دوره اول و دوم) تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی (ره) شهرستان آذرشهر، به تعداد 320 نفر بود. از این جامعه، نمونه‌ای به حجم 175 نفر با استفاده از جدول مورگان به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب و پرسشنامه شخصیتی نئو (کاستا و مک‌‌کری، 1990)، مقیاس عمل به باورهای دینی و پرسشنامه سبک هویت را تکمیل و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از روش همبستگی و تحلیل رگرسیون چندگانه انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که میان باورهای دینی دانش‌آموزان با ویژگی‌های شخصیتی «روان رنجوری» (84/0-R=)، رابطه منفی و معنادار در سطح 001/0 وجود داشت، همچنین میان باورهای دینی با برون‌گرایی (85/0R=)، گشودگی به تجربه (70/0R=)، توافق (79/0R=) و وظیفه‌شناسی (84/0R=) رابطه مثبت و معناداری در سطح 001/0 وجود دارد. علاوه بر این ماتریس همبستگی، نشان داد که میان سبک‌های هویت سردرگم/ اجتنابی با ویژگی‌های شخصیتی روان رنجوری (16/0R=)، رابطه مثبت و با برون‌گرایی (18/0-R=) و توافق (16/0-R= )، رابطه منفی و معناداری وجود دارد. علاوه‌بر‌این میان سبک هویت تعهد با ویژگی‌های شخصیتی روان رنجوری (23/0-R= )، رابطه منفی و معنادار و با ویژگی‌های شخصیتی برون‌گرایی (26/0R=)، گشودگی به تجربه (24/0R=)، توافق (23/0R=) و وظیفه‌شناسی (25/0R=)، رابطه مثبت و معناداری دارد (01/0P<).
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌‌های پژوهش حاضر می‌‌توان نتیجه گرفت که هرچه باورهای دینی قوی‌تر باشد، میزان روان رنجوری کمتر خواهد بود. این نتیجه می‌تواند نشان‌دهنده نقش محافظتی باورهای دینی در کاهش احساسات منفی و استرس‌های روانی باشد. از سوی دیگر، نتایج همچنین حاکی از وجود روابط مثبت و معنادار میان باورهای دینی و ویژگی‌های شخصیتی شامل برون‌گرایی گشودگی به تجربه، توافق و وظیفه‌شناسی است. این نتایج نشان می‌دهد که دانش‌آموزانی که دارای باورهای دینی قوی‌تری هستند، احتمالاً ویژگی‌های شخصیتی مثبتی دارند که می‌تواند در تعاملات اجتماعی و تحصیلی آن‌ها تأثیرگذار باشد