حافظه یکی از حیاتی‌ترین کارکردهای شناختی در انسان و سایر موجودات زنده محسوب می‌شود؛ به‌گونه‌ای که بدون آن، فرآیندهای اساسی زندگی به‌شدت مختل خواهد شد. بیماری آلزایمر، به‌عنوان شکلی از زوال عقل، یکی از برجسته‌ترین اختلالات نورودژنراتیو است که میلیون‌ها نفر را در سطح جهان تحت تأثیر قرار داده است. این پاتولوژی نه‌تنها بر بیمار اثر می‌گذارد، بلکه بار سنگینی را نیز بر اعضای خانواده و مراقبان در زمینه نگهداری و مراقبت از فرد مبتلا تحمیل می‌کند. مطالعات متعددی پتانسیل قابل‌توجه عصاره‌های گیاهی خاص و ترکیبات طبیعی را در پیشگیری و درمان آلزایمر نشان داده‌اند که عمدتاً ناشی از خواص آنتی‌اکسیدانی، ضدالتهابی و محافظت‌کننده عصبی (نوروپروتکتیو) آن‌هاست. از نمونه‌های بارز این مواد می‌توان به زعفران، کندر، عسل، زنجبیل، میخک، مویز، هلیله سیاه، انار و سرکه سیب اشاره کرد. علاوه‌بر این، برخی از اقدامات بهداشتی مانند مسواک زدن منظم نیز با تأثیر مثبت بر پیشگیری از آلزایمر مرتبط دانسته شده‌اند. در کنار متغیرهای فوق‌الذکر، اصلاح سبک زندگی )شامل تغذیه مناسب، ورزش، استراحت کافی و فعالیت‌های شناختی) نقشی محوری در حفظ سلامت نوروفیزیولوژیک و ارتقای توانمندی‌های بازیابی حافظه ایفا می‌کند. پژوهش حاضر بر پایه جست‌وجوی جامع در پایگاه‌های داده متون پزشکی از جمله پاب‌مد (PubMed) و گوگل اسکالر(Google Scholar) استوار است. این مطالعه به بررسی روایات (احادیث) منسوب به معصومین (ع) در رابطه با تقویت حافظه پرداخته و آن‌ها را از منظر علوم پزشکی مدرن مورد واکاوی قرار می‌دهد.