امروزه به دلیل گسترش مسائل اجتماعی و تحول روزافزون جوامع از حالت ساده به پیچیده و از سنتی به مدرن و پدیدآیی تکنولوژی نوین در عرصه‌های مختلف زندگی در بسیاری از افراد اجتماع روحیه ناسازگاری به وجود آمده است و انسان امروز را بیش از پیش دچار سرگشتگی نموده است. سازگاری اجتماعی ترجمان تعادل بین خواسته‌های فرد و محیط است و اساسی‌ترین نشانه سلامت روان و مهمترین جنبه رشد هر فرد در مناسبات بین فردی به شمار می‌رود. این پژوهش در پی آن است تا با روش توصیفی_تحلیلی به معرفی پدیده ناسازگاری در قرآن کریم، تأثیر آن بر سلامت روان و روابط انسان و راهبردهای کاهش این ناهنجاری در قرآن کریم بپردازد. نتیجه آنکه در قرآن کریم رفتار هر فرد از شخصیت او سرچشمه می‌گیرد و سرنوشت او را تعیین می‌کند و شخصیت قابل رشد و اصلاح است. کاهش همدلی و افزایش پرخاشگری، کاهش انعطاف‌پذیری، طرد و انزوای اجتماعی از مهمترین تأثیرات ناسازگاری در روابط اجتماعی است که با افزایش مهارتهای اجتماعی، آموزش و پرورش روحیه سازگاری، دینمداری و تقویت خودپنداره می‌توان آن را کاهش داده و به حداقل رساند.
