هدف: با توجه به پیچیدگی جامعه صنعتی، تعداد افراد در معرض آسیب و مشکلاتی که افراد با آن مواجه هستند افزایش می‎یابد. دانشجویان،گروهی از این افراد بوده که روزانه با چالش‎های زیادی روبرو هستند. دانشجویان، با فشارها و موانع علمی، اجتماعی، مالی و رقابتی روبرو می‎باشند. لذا تاب‎آوری نقش اساسی در رفاه و موفقیت دانشجویان دارد. مطالعات بیانگر نقش شفقت به خود، همدلی و بهزیستی‎معنوی، در تاب‎آوری فرد است و در بررسی تاب‎آوری افرادی که از راهبرد مقابله‎ای هیجان‎مدار استفاده می‎کنند، شکاف تحقیقاتی وجود دارد. این پژوهش با هدف تبیین نقش واسطه‎ای راهبرد مقابله هیجان مدار در رابطه بین شفقت به خود، همدلی و بهزیستی معنوی با تاب‎آوری در دانشجویان انجام شد.
مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر توصیفی همبستگی از نوع معادلات ساختاری و جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد در سال تحصیلی 1401-1402 بود که 420 نفر با روش نمونه گیری خوشه ای تک مرحله ای انتخاب شدند و با ریزش 20 نفر از گروه نمونه، داده‎های 400 نفر از آنها تحلیل شد. ابزار جمع‎آوری اطلاعات شامل پرسشنامه تاب‎آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، پرسشنامه شفقت به خود رایس (2011)، پرسشنامه همدلی دیویس(1983)، پرسشنامه بهزیستی معنوی(1982) و پرسشنامه راهبردهای مقابله‌ای لازاروس و فولکمن(1980) بود. تحلیل داده‎ها نیز با روش مدل‎سازی معادلات ساختاری و PLS انجام شد.
یافته‎ها: یافته‎های به‎دست‎آمده حاکی از آن است که مدل تاب‎آوری بر اساس، شفقت به خود، همدلی و بهزیستی‎معنوی با نقش میانجی‎گری راهبرد مقابله هیجان‎مدار در دانشجویان دارای برازش مناسبی است (05/. <p).
نتیجه‎گیری: با توجه به یافته‎های به دست آمده در پژوهش حاضر، به نظر می‎رسد راهبردهای مقابله‎ای هیجان‎مدار در رابطه بین شفقت به خود، همدلی و بهزیستی معنوی با تاب‎آوری در دانشجویان نقش میانجی دارد. نتایج این پژوهش می‎تواند راهنمای مراکز اموزش عالی، خانواده‌ها و مشاوران در راستای ارتقاء راهبردهای مقابله‎ای هیجان‎مدار، شفقت به خود، همدلی و بهزیستی معنوی در دانشجویان و بهبود تاب‎آوری باشد.