هدف:  مطالعه حاضر باهدف تعیین اثربخشی آموزش قصه‌های قرآنی بر رشد اجتماعی و امید به زندگی دانش آموزان انجام شد.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر کاربردی و بر اساس روش گردآوری اطلاعات نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی پژوهش حاضر را تمامی دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی ناحیه دو اراک در سال تحصیلی 1402-1401 تشکیل می‌دادند. برای انتخاب نمونه موردپژوهش به روش نمونه‌گیری در دسترس 30 نفر که تمایل به شرکت در پژوهش را داشته باشند، انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) به‌صورت تصادفی جایگزین شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش‌نامه‌های رشد اجتماعی کرامتی (1386) و امید به زندگی اسنایدر و همکاران (1991) بودند. جلسات آموزش قصه‌های قرآنی توسط محقق برای گروه آزمایش انجام شد، اما افراد گروه کنترل، مداخله درمانی دریافت نکردند. در تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون بین میانگین پس‌آزمون رشد اجتماعی و امید به زندگی دانش آموزان در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنی‌داری وجود داشت (۰۱/0>P).
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش آموزش قصه‌های قرآنی می‌تواند به‌عنوان یک برنامه مؤثر در ارتقای رشد اجتماعی و امید به زندگی دانش آموزان در بستر آموزش‌وپرورش رسمی کشور قرار گیرد.