موسسه اندیشکده سبک زندگی حیات طیبه مهدوی، پردیسان، ایران
چکیده
بشر برای دستیابی به سعادت، شایسته است که در سلامت روحانی و جسمانی باشد، لذا ضروری است که به غذای روح و جسم عنایت نماید. خداوند متعال از میان مواد غذایی، عسل را در قرآن کریم مورد تأکید قرار دادهاند. بشریت به درستی از چیستی عسل در کلام وحی آگاه نیست. عسل در بیان قرآن بر اساس آیه 69 سوره نحل، دارای خاصیت شفابخشی میباشد، اما جهت برخی افراد این ویژگی جاری نیست. نداشتن آگاهی از آنکه عسل شفابخش عموم اقشار نیست، موجب ایجاد عارضه در برخی افراد جامعه میشود. در این پژوهش به چیستی عسل و چرایی عدم شفابخشی عمومی عسل پرداخته میشود و بررسی تخصصی «عسل» در قرآن با رویکرد تفاسیر معروف نزد شیعه و اهل سنت، به روش توصیفی و شیوه گردآوری کتابخانهای صورت میگیرد. بنابر بیان وحی چیستیعسل شفابخشی آن میباشد و به جهت آنکه درعصرکنونیبشریت دچارامراضمتعدد شده است، شایسته استعسلدررژیمغذاییجامعهاسلامینهادینهشود. «عسل» با وجود شفابخشی عمومی که برای آن بیان شده است، اما بر اساس نظریات مفسرین برای برخی طبایع بشری مناسب نمیباشد، اگرچه اکثریت بشری از شفابخشی عسل میتوانند بهره ببرند.
