vهدف: درنگ بر سفارشهای اولیای دین در برپا داشتنِ سوگواری شهیدان کربلا و بشارت به پاداش‏های گرانسنگ در گریستن و گریاندن بر این مصیبت بزرگ، ‏بیانگر این حقیقت است که تداوم عزاداری برای سیّد الشهدا علی(ع) و یارانش، هدف بزرگی را دنبال کرده و آثاری چند را در پی خواهد داشت. شرکت در سوگواری امام حسین (ع) و گریه بر ایشان، نه تنها زمینه تشدید افسردگی و رنجوری عزادارن را فراهم نمیآورده بلکه خود مقدمهای بر بهبود سلامت عزاداران و رشد و شکوفایی آنان است.  
مواد و روش ها: پژوههی کتابخانهای حاضر بر آن است تا با جمعآوری و دستهبندی آیات و روایاتی که درخصوص گریه آیینی و تأثیر آن بر سلامتی بیان شدهاند، به شیوهی توصیفی-تحلیلی، مسئله همبستگی مثبت میان سوگواری امام حسین (ع) و بهبود سلامت در آموزههای ثقلین را دنبال نماید.
یافته‌ها: یافتههای تحقیق نشان از همبستگی و تأثیر مثبت گریه آیینی بر بهداشت روانی و سلامت بدن دارد.
نتیجه‌گیری: دریافت صحیح مفهوم زیارت، سوگواری و گریه، و برقراری پیوند میان سوگواری امام حسین (ع) و معنای زندگی، منجر به تصحیح شناختی عزاداران و به دنبال آن تعدیل هیجانات و تنظیم رفتار ایشان شده و زمینهی تحقّق بهزیستی و شکوفایی را فراهم خواهد آورد.