رکوع به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین پنج رکن نماز محسوب می‌شود تاجاییکه در قرآن بارها بجای امر به نماز از امر به 2 رکن اصلی رکوع و سجود استفاده‌ شده است. رکوع به‌عنوان تعظیم در برابر خداوند و اقرار به وحدانیت اوست که یاد خدا را به قلب انسان وارد نموده و او را به هدف نهایی بندگی یعنی قرب الهی نزدیک می‌گرداند. در کاوش پیش رو که در حیطه قرآن و کتب حدیثی صورت گرفته است، آثار رکوع به‌صورت توصیفی-تحلیلی اعم از فواید روحی، جسمی و اجتماعی بررسی گردیده و موارد زیر یافت شده است طول عمر و بقاء نعمت، دستیابی به آسایشی بدون تحمل سختی، ایجاد امید و رفع ناامیدی، مؤثر در فرزند آوری، موجب طاعت و دوری از گناه، اظهار ادب، خشوع، خضوع و دوری از تکبر، پاک شدن دل از حسد، رکوع ریاکارانه اهانت و تمسخر خداوند، رکوع از طرق نیل به قرب و رستگاری، آسودگی از وحشت قبر و حرمت جسم راکع بر آتش، ستر گناهان او در برابر فرشتگان، مباهات الهی به راکع درگاهش، مقابله با بلایا، عاقبت‌به‌خیری راکع، رکوع کفاره سیئات و آبادی مساجد است.