هدف: پژوهش حاضر تلاش می‌‌کند ادله قرآنی، فقهی و حقوقی مشروعیت مالکیت زمانی دهکده های طب سلامت را مورد بررسی و تحلیل قرار دهد تا از رهگذر این بررسی های حکم قرآنی و شرعی این مساله مبرهن گردد.
مواد و روش‌‌ها: این پژوهش با روش مطالعات کتابخانه‌ای و به شیوه توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است که با مراجعه به متون قرآنی و روایی و حقوقی اطلاعات لازم به‌‌دست آمده و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.
یافته ها: بر اساس بند ج ماده 1 آیین نامه ایجاد....تاسیسات گردشگری و نظارت بر آنها مصوب 04/06/1394 هیات وزیران، «دهکده های سلامت» از جمله مراکز گردشگری می باشند که پس از اخذ مجوزهای لازم اقدام به فعالیت می نمایند. لکن از آنجایی که راه اندازی و تامین سرمایه اولیه در این خصوص نیاز به منابع مالی زیادی دارد در برخی موارد سرمایه گذاری چند شخص حقیقی یا حقوقی ضرورت پیدا می کند. اکنون این پرسش پیش می آید که آیا می توان از مکانیزم مالکیت زمانی بر دهکده های طب سلامت استفاده کرد؟ فرضیه پژوهش آن است که عموم ادله صحت معاملات مانند آیه شریفه «احل الله البیع»، «اوفوا بالعقود» و روایت مشهور نبوی «الناس مسلطون علی اموالهم» و دیگر ادله فقهی و اصول حقوقی همچون اصل حاکمیت اراده، اصل نفوذ واعتبار تعهدات، بنای عقلا وضرورت اجتماعی موید صحت مالکیت زمانی دهکده های طب سلامت می باشد.
نتیجه گیری: با تجزیه و تحلیل ادله قرآنی، فقهی و حقوقی در خصوص معاملات به این نتیجه می رسیم که از نظر قرآن، فقه و حقوق اسلامی معاملات تنها به مصادیق اندک در زمان صدر اسلام محدود نمی شود بلکه هر معامله ای که در طول تاریخ با توجه به ضرورت های اجتماع توسط مردم به وجود آمده است به شرط رعایت اصول فقهی حقوقی دارای اعتبار قانونی و شرعی است. مالکیت زمانی بر دهکده های طب سلامت نیز از جمله معاملات نوینی است که قابل تطبیق با ادله قرآنی، فقهی و حقوقی صحت معاملات می باشد از این رو این نوع از مالکیت بر دهکده های طب سلامت بدون اشکال است و می تواند به حوزه پزشکی، خدمات پزشکی و عموم مردم خدمات شایسته و فراوانی را ارائه نماید و در راستای ارتقای سلامت افراد جامعه گام بردارد.