پژوهش حاضر، به تصویرپردازی از حکمرانی توحیدی درراستای تحقّق دولت فرازمانی می‌پردازد. حکمرانی به چگونگی کاربرد قدرت و یا روش اعمال حاکمیت اطلاق شده است. باتوجه به آیات قرآن کریم، که دلالت بر کامل بودن دین اسلام نسبت به سایر ادیان توحیدی؛ و همچنین شایستگی صالحان برای حکمرانی روی زمین ازسوی خداوند دارد؛ لذا چارچوب کلی پژوهش حاضر، برمبنای دین اسلام، قرآن کریم و نهج البلاغه میباشد. جمع‌آوری و تحلیل داده‌های کمی و کیفی پژوهش، در یک مطالعه واحد و در دومرحله جداگانه انجام می‌گردد. داده‌های تحقیق از بین 384 نفر از خبرگان به صورت نمونهگیری تصادفی و بااستفاده از پرسشنامه انجام شده است. همچنین به منظور تبیین بهتر نتایج، 16مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته با خبرگان انجام شده است. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته است؛ که روایی آن به وسیله تحلیل عاملی تاییدی و همچنین روایی صوری (تایید خبرگان)؛ و پایایی آن نیز بهوسیله آلفای کرونباخ، مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفته و تایید شده است. مدل مفهومی تحقیق با بهره‌گیری از فنون آمار توصیفی، استنباطی و مدلسازی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته‌است. یافته‌های پژوهش نشان داد اعتقاد و توکل به خداوند، تقوای الهی، آخرت گرایی، بصیرت و پایبندی به حق، صداقت، رعایت عدالت و مساوات، امانت و وفای به عهد، تنظیم و اجرای صحیح قوانین و مقررات، حسن خلق و تعامل مناسب با مردم، سلامت اداری و مبارزه با فساد، مشورت و همچنین خدمت خالصانه به مردم، مولفه های موثر بر حکمرانی توحیدی می باشد.