Quran and Medicine

Quran and Medicine

Quran and Healing of Spiritual and Physical diseases.

Document Type : Original Article

Author
PhD in Islamic Philosophy and Instructor at Al-Mustafa International University, Qom, Iran
Abstract
Background and Objective: The present study aims to demonstrate the role of the Quran in healing both spiritual and physical illnesses by examining its healing power from the perspectives of reason, Quranic verses, narrations, as well as empirical evidence and medical findings. The research primarily focuses on proving the possibility of the Quran’s healing for physical illnesses.
Method: This study employs a descriptive-analytical approach, first examining the “healing verses” in the Quran and the viewpoints of commentators, and then discussing and analyzing narrations, empirical evidence, and medical findings regarding the Quran’s healing of physical illnesses.
Results: The healing power of the Quran is demonstrable for both the soul and the body. However, this does not imply the abandonment of material means and medical treatments. Rather, for treating illnesses, one must utilize both apparent means and spiritual resources such as prayer and the Quran. Faith in God, divine teachings, and belief in the Quran’s healing power play a significant role. Therefore, miraculous physical healing is not a universal phenomenon easily accessible to all, though the Quran’s impact on providing comfort and alleviating pain is achievable for the general public.
Conclusion: The primary mission of the Quran is to guide humanity and treat its ideological and moral ailments. However, the Quran’s healing of physical illnesses is also rationally possible and supported by certain Quranic verses, narrations, and the experiences of believers. Clinical medical studies have, in some cases, confirmed its effectiveness in providing comfort and pain relief.
Keywords

  1. قرآن کریم.
  2. نهج البلاغة، گردآوری: سید رضی، (1414 ق)، تصحیح: صبحی صالح، قم: مؤسسه نهج‌البلاغه، چاپ اول.
  3. ابنابسطام، عبدالله و حسین، (1411 ق)، طبّ الأئمة علیهم‌السلام، قم: دارالشریف الرضی، چاپ دوم.
  4. ابن‌فارس، احمد، (1404 ق)، معجم مقائیس اللغة، تصحیح: عبدالسلام محمدهارون، قم: انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم،‌ چاپ اول.
  5. ابن‌منظور، محمد بن مکرم (1414 ق)، لسان العرب، بیروت: دارالکفر للطباعة و النشر و التوزیع-دار صادر، چاپ سوم.
  6. ابوالفتوح رازى، حسین بن على‏، (1408 ق)، روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن‏، تصحیح: محمدمهدى‏ ناصح و محمدجعفر یاحقی، مشهد: آستان قدس رضوى، بنیاد پژوهش‌هاى اسلامى‏، چاپ اول.
  7. ثقفى تهرانى، محمد، (1398 ق)، روان جاوید در تفسیر قرآن مجید، تهران: برهان‏، چاپ دوم.
  8. جوادی آملی،‌ عبدالله، (1381 الف)، تفسیر تسنیم، ج 1، تنظیم و ویرایش: روح‌الله رزقی و احمد جمالی،‌ قم: مرکز نشر اسراء، چاپ سوم.
  9. جوادی آملی، عبدالله، (1381 ب)، تفسیر موضوعی قرآن کریم؛ قرآن در قرآن، ج 1، تنظیم و ویرایش: غلامعلی امین‌دین، قم: مرکز نشر اسراء، چاپ سوم.
  10. جوادی آملی،‌ عبدالله، (1401 ش)، تفسیر تسنیم، ج 50، تحقیق و تنظیم: علی اسلامی،‌ قم: مرکز نشر اسراء، چاپ سوم.
  11. راغب اصفهانى، حسین، (1412 ق‌)، مفردات ألفاظ القرآن، تصحیح: صفوان عدنان داودى، لبنان-سوریه: دارالعلم- الدار الشامیة،‌ چاپ اول‌.
  12. صدوق، محمد بن علی بن بابویه، (1362 ش)، الخصال، تصحیح: علی اکبر غفاری، قم: جامعه مدرسین، چاپ اول.
  13. طباطبایى، محمدحسین‏،‌ (1390 ق)، المیزان فی تفسیر القرآن‏، بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات‏،‌ چاپ دوم.
  14. طبرسى، حسن بن فضل‏، (1412 ق)، مکارم الأخلاق، قم: الشریف الرضى‏،‌ چاپ چهارم.
  15. طبرسى، فضل بن حسن‏، (1372 ش)، مجمع‌البیان فی تفسیر القرآن‏، تصحیح: فضل‌الله یزدى طباطبایى و هاشم رسولی، تهران: ناصرخسرو، چاپ سوم.
  16. طبرسى، فضل بن حسن،‌ (1412 ق)،‏ تفسیر جوامع الجامع،‏ تصحیح: ابوالقاسم‏ گرجی، قم: مرکز مدیریت حوزه علمیه قم، چاپ اول.
  17. طوسى، محمد بن حسن، (1414 ق)، الأمالی، قم: دارالثقافه، چاپ اول.
  18. طوسى، محمد بن حسن‏، (بی‌تا)، التبیان فی تفسیر القرآن‏، تصحیح: احمد حبیب‏ عاملی، بیروت: دار إحیاء التراث العربی‏،‌ چاپ اول.
  19. علامه، تاج‌السادت؛‌جبل عاملی،‌ میترا؛ لرستانی، خدیجه؛ اکبری،‌ مجتبی، (1392 ش)، «بررسی تأثیر صوت قرآن کریم بر روی میزان اضطراب و درد بیماران تحت عمل سزارین با روش بیهوشی اسپاینال: مطالعۀ کار آزمایی بالینی شاهددار»، مجله دانشکدۀ پزشکی اصفهان، سال سی و یکم، شماره 235، هفته اول تیرماه، صص 601-610.
  20. عیاشى، محمد بن مسعود، (1380 ق)، التفسیر، تهران: مکتبة العلمیة الاسلامیة، چاپ اول.
  21. فخر رازى، محمد بن عمر، (1420 ق)، التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب)، بیروت: دارإحیاء التراث العربی‏،‌ چاپ سوم.
  22. فراهیدى، خلیل بن احمد، (1410 ق‌)،‌ کتاب العین‌، تصحیح: مهدى مخزومى و ابراهیم سامرائی، قم: نشر هجرت، چاپ دوم.
  23. فیض کاشانى، محمد بن شاه مرتضى‏، (1415 ق)، تفسیر الصافی‏، مقدمه و تصحیح: حسین اعلمى، تهران: مکتبة الصدر، چاپ دوم.
  24. قطب‌الدین راوندى، سعید بن هبة‌الله‏، (1407 ق)، الدعوات – سلوةالحزین‏، قم: انتشارات مدرسۀ امام مهدى (ع)، چاپ اول.
  25. کلینى، محمد بن یعقوب، (1429 ق)، الکافی، قم: دارالحدیث، چاپ اول.
  26. مازندرانى، محمدصالح، (1382 ق)، الکافی، الاصول و الروضة، تهران: المکتبة الإسلامیة، چاپ اول.
  27. مجلسى، محمدتقى، (1406 ق)، روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، قم: مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانپور، چاپ دوم.
  28. محسن زاده لداری، فریده؛ حسینی طبق دهی، منیرالسادات، (1395 ش)، «تأثیر قرآن در درمان بیماری‌ها: مروری بر مطالعات»، نشریه اسلام و سلامت،‌ دوره سوم، شماره اول، صص 22-28.
  29. مفتون، فرزانه؛ جهانگیر، اکرم؛ صدیق، ژیلا؛‌ کار بخش، مژگان؛ فرزدی، فرانک؛‌خدایی،‌ شهناز، (1387 ش)، «دعا درمانی (قرائت سوره فاتحه‌الکتاب و سوره توحید) و کیفیت زندگی در بیماران مولتیپل اسکلروز (ام.اس)»، فصلنامه تخصصی پژوهش‌های میان‌رشته‌ای قرآنی، سال اول، شماره اول، صص 35-38.
  30. مکارم شیرازى، ناصر و جمعی از نویسندگان، (1371 ش)، تفسیر نمونه‏، تهران: دارالکتب الإسلامیة،‌ چاپ دهم.
  31. نجفی، زهرا؛ تقربی، زهرا؛ لطفی، محمد سجاد؛ تقدسی، محسن؛ شریفی، خدیجه؛‌ فرخیان، علیرضا، (1393 ش)، «تأثیر آوای قرآن بر اضطراب بیماران مبتلابه سکتۀ قلبی»، فصلنامه مراقبت مبتنی بر شواهد، دوره چهارم، شماره 10، صص 7-15.